Ik had de sleutel van mijn appartement al bijna terug in mijn zak gestoken toen Lisette zei: "Blijf. Niet alleen voor een glas. Voor echt."

We stonden in de gang van haar nieuwbouwflat in Rotterdam, een deur verder dan ik ooit was gekomen. Lisette kende ik van de sportschool. Via haar kende ik Daan, niet Daan van de sportschool, maar Daan van de fotografiecursus waar Lisette me een maand geleden naartoe had gesleept. Hij stond nu achter haar, handen in zijn zakken, alsof hij niet wilde opdringen. Hij was langer dan ik had onthouden, met een mond die makkelijk glimlachte en ogen die dat niet deden.

"Allebei?" vroeg ik, omdat ik het hardop wilde horen.

"Allebei," zei Lisette. "Alleen als jij wilt. En als je wilt stoppen, stoppen we. Geen discussie."

Ik keek naar Daan. Hij knikte eenmaal. "Zelfde voor mij. Safeword is gewoon stop, of genoeg. Geen theater."

Ik was achtenveertig, gescheiden, en ik had de afgelopen jaren voorzichtig geleefd. Te voorzichtig, dacht ik soms als ik 's avonds alleen op de bank zat met een serie die ik niet eens volgde. De sleutel bleef in mijn hand. Ik draaide hem tussen mijn vingers terwijl ik de stilte liet hangen, niet uit twijfel maar uit zorgvuldigheid. Toen knikte ik.

"Ik blijf."

Lisette glimlachte alsof ze iets had gewonnen zonder te strijden. Ze pakte mijn hand en leidde me naar binnen. De woonkamer rook naar citrus en iets warms uit de oven dat al was uitgezet. Daan sloot de voordeur zacht. Op de salontafel stonden drie glazen en een open fles wijn die niemand schonk. We hadden het kennelijk niet nodig.

In de slaapkamer lag het bed al open. Op het nachtkastje lagen twee sleutels. Ik legde de mijne erbij. Drie sleutels. Alsof iemand een grap had gemaakt over wie hier thuishoorde. Ik raakte ze even aan met mijn vingertoppen en draaide me om.

Lisette trok haar trui over haar hoofd. Geen bh. Haar borsten waren zwaarder dan de mijne, tepels al hard van de kou of van iets anders. Daan bleef bij de deur staan tot ik mijn hand naar hem uitstak. Toen kwam hij dichterbij, kuste me eerst op mijn mondhoek, daarna echt, langzaam, terwijl Lisette mijn blouse losmaakte.

Ik liet het gebeuren. Niet omdat ik me overgaf, maar omdat ik koos. Elke knoop die open ging was een keuze. Lisette zoende mijn nek terwijl Daan mijn mond hield. Vier handen. Ik had vergeten hoe dat voelde — niet twee, maar vier. De warmte van twee lichamen tegelijk was bijna te veel en toch precies wat ik wilde.

We belandden op het bed zonder haast. De dekens waren al opzij geschoven. Lisette ging naast me liggen en trok me naar haar toe, borst tegen borst, terwijl Daan mijn jeans naar beneden werkte. Ik tilde mijn heupen. Mijn onderbroek volgde. Hij kuste de binnenkant van mijn dij, bleef daar even, keek omhoog alsof hij toestemming vroeg zonder woorden. Ik knikte.

Zijn mond tussen mijn benen was warm en precies. Hij begon met lange, trage streken, alsof hij de kaart van me wilde leren. Lisette speelde met mijn tepels, kuste me als ik te hard ging ademen. Ik voelde haar hand naar beneden glijden, naast Daans mond, en toen ze me daar aanraakte — vingers en tong tegelijk — sloot ik mijn ogen en liet een geluid los dat ik maanden niet had gemaakt.

"Goed?" fluisterde Lisette tegen mijn mond.

"Ja. Verder. Alsjeblieft."

Daan trok zich terug toen Lisette haar vingers dieper liet glijden. Ik was nat genoeg; ik hoorde het, voelde het. Ze boog zich over me heen en likte waar zij me net had aangeraakt, langzaam, met aandacht, terwijl Daan naast me kwam liggen. Ik pakte zijn riem los. Zijn lul was al hard toen ik hem uit zijn boxers haalde. Warm, zwaar in mijn hand. Ik streek eroverheen, keek hem aan. Hij raakte mijn wang aan met zijn duim.

"Jij mag ook stoppen," zei ik.

Hij lachte zacht. "Ik stop niet. Jij ook niet, toch?"

Ik schudde mijn hoofd en nam hem in mijn mond. Diep genoeg om te voelen, niet diep genoeg om te forceren. Ik proefde huid en zout en iets van zeep. Lisette bleef likken tot mijn benen begonnen te trillen. Haar tong cirkelde om mijn clitoris met een geduld dat me bijna gek maakte. Toen ging ze op haar knieën zitten, veegde haar mond af, en keek naar ons alsof ze een schilderij bekeek.

"Ik wil je zien neuken," zei ze tegen Daan. "Als Sanne dat wil."

Ik liet hem los, ademde een keer diep in. "Ik wil het."

Daan pakte een condoom uit de lade — hij had ze klaarliggen, netjes, alsof dit geen impuls was maar iets waarover was nagedacht. Dat stelde me gerust meer dan wijn ooit had gedaan. Hij rolde het over zichzelf, ging tussen mijn benen zitten, en wachtte tot ik mijn knieën opentrok. Toen schoof hij naar binnen, centimeter voor centimeter, tot hij helemaal in me zat.

Ik beet op mijn lip. Het was vol, goed, precies op de rand van te veel zonder eroverheen te gaan. Lisette lag naast mijn hoofd en kuste me terwijl Daan bewoog. Langzaam eerst. Dan harder, toen ik het vroeg met mijn handen op zijn rug. Ik voelde elk stootje tot in mijn buik. Lisette liet me haar borst vastpakken, leidde mijn mond naar haar tepel. Ik zoog terwijl Daan me neukte, en ergens tussen die twee dingen — zijn lul in me, haar huid in mijn mond — kwam ik hard, met een kreet die ik niet kon inhouden.

Mijn lichaam trok samen om hem heen. Daan floot zacht door zijn tanden maar stopte niet meteen. Hij bleef bewegen tot ik knikte dat het goed was, tot de overgevoeligheid wegtrok en er weer ruimte kwam voor meer. Toen trok hij zich terug, deed het condoom af, gooide het in de prullenbak naast het bed, en Lisette pakte hem over.

Ze ging op haar rug liggen en trok hem over zich heen. Ik lag ernaast en keek toe hoe hij haar nam, hoe haar gezicht veranderde, hoe haar handen in zijn haar grepen. Het was vreemd intiem om toe te kijken en tegelijk deel te zijn. Lisette strekte haar arm naar me uit zonder haar ogen van Daan af te houden.

"Kom hier," zei ze tussen stoten door.

Ik schoof dichterbij. Ze trok mijn heup naar haar gezicht en begon me opnieuw te likken terwijl Daan haar neukte. Het was te veel en precies genoeg. Ik steunde op mijn ellebogen en liet haar tong me opnieuw omhoog duwen, terwijl ik Daans schouder voelde bewegen onder mijn hand. Elke stoot die hij gaf duwde haar mond harder tegen me aan. Ik kwam bijna opnieuw, hield het tegen met een wil die ik niet wist te hebben, en liet het toch gebeuren toen zij sneller begon te likken.

Lisette kwam met haar mond nog tegen me aan, een trilling die ik voelde tot in mijn botten. Haar nagels knepen in mijn dij. Daan volgde kort daarna, met een diepe stoot en een geluid dat hij in haar nek dempte. Even was er alleen ademhaling. Drie mensen. Een bed. Drie sleutels op het nachtkastje die niemand meer aanraakte.

We lagen daarna een tijd zonder praten. Mijn hartslag zakte langzaam. Daan stond op, kwam terug met drie glazen water, en ging aan de andere kant van Lisette liggen zodat ik in het midden bleef — wat belachelijk intiem voelde voor een eerste keer, en toch klopte het. Lisette trok de deken over ons drieën. Haar knie lag over mijn been. Daans hand rustte ergens op mijn heup alsof hij wilde checken of ik er nog was.

"Was dit te veel?" vroeg Daan uiteindelijk, stem rauw.

"Nee," zei ik. Ik draaide mijn hoofd naar hem. "Dit was precies genoeg. En ik wil het nog een keer. Niet vanavond. Maar wel."

Lisette glimlachte tegen mijn schouder. "Goed. Want die sleutel van jou mag blijven liggen."

Ik keek naar de drie sleutels naast het bed. De mijne lag precies tussen de andere twee in. Ik dacht aan mijn lege appartement twee metrohaltes verderop, aan de stilte die ik had leren verdragen, en besloot dat stilte niet hetzelfde was als tevredenheid. Tevredenheid lag hier, warm, met natte haren op een kussen dat niet van mij was.

"Dan blijft hij liggen," zei ik.

Daan kuste mijn voorhoofd. Lisette kuste mijn mond, kort en zeker. Buiten reed een tram voorbij met een ratel die ik vanavond voor het eerst niet storend vond. Binnen bleef het warm. Ik sloot mijn ogen zonder te tellen wat ik had gemist, en voor het eerst in lange tijd viel ik in slaap terwijl iemand anders ademde naast me — twee iemand andersen, om precies te zijn — en dat voelde niet als te veel, maar als thuiskomen op een adres dat ik nog niet kende.