Lisa vroeg het op een dinsdag, tussen twee happen nasi door, alsof ze vroeg of ik nog sambal wilde.

"Ik wil het een keer proberen," zei ze. "Anaal. Met jou."

Ik verslikte me bijna in een stukje kip. Ze keek me aan met die rustige blik die ze ook heeft als ze bij haar werk een moeilijk gesprek voert: kalm, open, een tikje geamuseerd door mijn reactie.

"Oké," zei ik, toen ik weer kon praten. "Ik… ja. Als jij dat wilt."

"Ik wil het. Ik denk er al een tijdje aan." Ze legde haar vork neer. "Maar ik wil het niet zomaar, op een avond na drie glazen wijn. Ik wil dat we het goed doen. Zonder haast. Ik wil er een hele middag voor."

"Een hele middag," herhaalde ik.

"Zondag," zei ze. "Dan hebben we niks."

En zo hadden we een afspraak. Het was een vreemd gevoel, vijf dagen lang. We waren al zes jaar samen, we kenden elkaars lichamen zo goed dat we in het donker precies wisten waar alles zat, en toch voelde ik me die week als een puber voor een eerste afspraakje. Ik las dingen. Ik kocht een flesje glijmiddel van goede kwaliteit, en een klein, slank speeltje met een brede voet, omdat alles wat ik las zei dat je klein moest beginnen. Lisa zag de tas op het aanrecht liggen en glimlachte alleen maar.

Op donderdagavond lagen we in bed en zei ze zacht: "Ben je zenuwachtig?"

"Een beetje. Ik wil je geen pijn doen."

"Dat doe je niet." Ze legde haar hand op mijn borst. "Want als het pijn doet, zeg ik het. En dan stop je. Of we gaan langzamer. Het is niet iets wat moet lukken. Het is iets wat we samen uitzoeken."

Zondag regende het. Een zachte, aanhoudende motregen die de ramen besloeg en de wereld buiten grijs en ver weg maakte. We sliepen uit, ontbeten laat, en Lisa ging een lang bad nemen. Toen ze eruit kwam, in alleen een handdoek, met haar natte haar in een knot, rook de hele bovenverdieping naar lavendel.

"Kom," zei ze, en trok me aan mijn hand mee naar de slaapkamer.

Ik had de gordijnen half dichtgedaan en een kaars aangestoken, wat ze ontzettend kneuterig vond en waar ze om moest lachen. Maar ze blies hem niet uit. Ze liet de handdoek vallen en ging op het bed liggen, op haar buik, met haar wang op haar gevouwen armen, en keek me over haar schouder aan.

"Begin maar ergens anders," zei ze. "Neem de tijd."

Ik nam de tijd. Ik begon bij haar nek, kuste de natte haartjes daar, het knobbeltje van haar bovenste wervel. Ik masseerde haar schouders met olie tot ik haar hoorde zuchten, haar rug, de kuiltjes boven haar billen. Ik liet mijn handen over haar dijen glijden, langs de binnenkant, tot ze vanzelf haar benen een beetje spreidde. Ze was al nat toen ik met mijn vingers tussen haar schaamlippen gleed. Ze kreunde zacht in het kussen.

Lange tijd raakte ik alleen dat aan. Haar clitoris, haar opening, met lome, trage bewegingen, tot ze haar heupen tegen mijn hand begon te duwen. Pas toen kuste ik haar billen, eerst de ene, toen de andere, en liet mijn duim heel licht over haar anus strijken.

Ze verstijfde even. Toen ontspande ze weer.

"Dat is lekker," fluisterde ze, een beetje verbaasd. "Doe dat nog eens."

Ik deed het nog eens. Licht, rondjes, zonder druk. Ik hoorde haar ademhaling veranderen, dieper worden. Ik nam het glijmiddel, warmde het op tussen mijn vingers, en liet het over haar heen druppelen. Ze lachte om de kou ervan, en toen niet meer, toen mijn vingertop weer begon te cirkelen, glad en warm nu.

"Je mag erin," zei ze na een tijd. "Een beetje."

Ik drukte, heel zacht. Ze ademde uit, en ik voelde haar openen, millimeter voor millimeter, rond het eerste kootje van mijn vinger. Het was heet en ongelooflijk strak. Ik bleef stil.

"Gaat het?"

"Ja. Het is… vreemd. Niet slecht vreemd." Ze draaide haar hoofd een beetje. "Raak me ook van voren aan."

Ik liet mijn andere hand onder haar glijden, naar haar clitoris, en toen ik daar begon te strelen, voelde ik haar om mijn vinger heen ontspannen. Ik bewoog hem heel langzaam dieper. Ze kreunde, een lange, lage kreun die ik nog nooit van haar had gehoord.

We deden er lang over. Een vinger, toen het speeltje, klein en glad met veel glijmiddel, dat ze na een tijdje zelf vasthield en in en uit liet glijden terwijl ik haar clitoris bleef strelen. Ze kwam zo, met dat speeltje in haar, op haar buik, haar gezicht in het kussen, haar hele lichaam schokkend. Ik had haar nog nooit zo hard zien komen. Ze lag daarna minutenlang na te trillen.

"Oké," hijgde ze. "Oké. Wauw."

Ik kuste haar schouder. "We kunnen het hierbij laten. Dit was al…"

"Nee." Ze draaide zich half om en keek me aan, haar wangen rood, haar ogen glanzend. "Ik wil jou. Nu ik weet hoe het voelt. Ik wil jou."

Ze ging op haar zij liggen, met haar knie opgetrokken, en ik ging achter haar liggen, lepeltje, zoals we zo vaak sliepen. Het voelde veilig zo. Ze kon me zien als ze haar hoofd draaide, en ze kon haar hand op mijn heup leggen om me tegen te houden. Ik deed een condoom om, smeerde mezelf en haar royaal in met glijmiddel, en legde mijn eikel tegen haar aan.

"Jij bepaalt het," zei ik in haar oor. "Ik beweeg niet. Jij komt naar mij toe."

Ze reikte achter zich en pakte mijn heup. Ze ademde diep in, en uit, en duwde zich langzaam naar achteren. Ik voelde de weerstand, en toen gaf ze mee, en gleed mijn eikel in haar. We hielden allebei onze adem in. Het was zo strak dat ik sterretjes zag. Ik dwong mezelf om stil te liggen.

"Wacht," fluisterde ze. "Even wachten."

Ik wachtte. Ik kuste haar nek. Ik liet mijn hand naar voren glijden, tussen haar benen, en streelde haar zachtjes. Na een halve minuut, misschien een minuut, voelde ik haar ontspannen.

"Oké," zei ze. "Verder."

Centimeter voor centimeter. Ze duwde, ze stopte, ze ademde, ze duwde weer. Toen ik helemaal in haar was, met mijn buik tegen haar billen, liet ze een geluid horen dat half lachen en half snikken was.

"Ik kan niet geloven dat we dit doen," zei ze.

"Gaat het?"

"Het is… zo vol. Zo intens." Ze draaide haar hoofd en zocht mijn mond. "Beweeg. Heel langzaam."

Ik bewoog heel langzaam. Kleine, ondiepe bewegingen, nauwelijks meer dan wiegen. Mijn vingers bleven op haar clitoris. Ze legde haar hand over de mijne en liet me zien hoe ze het wilde: steviger, sneller dan mijn heupen. Het was een vreemde, prachtige choreografie: mijn langzame stoten in haar, onze handen samen tussen haar benen, haar adem die steeds sneller ging.

"Iets meer," zei ze. "Iets dieper."

Ik gaf haar iets meer. Ze kreunde bij elke beweging nu, lage, rauwe geluiden. Ik moest mijn ogen dichtdoen, me concentreren op mijn ademhaling, want de strakheid en de hitte en de geluiden die ze maakte brachten me veel te snel naar de rand.

"Lisa, ik hou het niet lang meer…"

"Ik ook niet," hijgde ze. "Ik kom… Joris, ik kom…"

Ik voelde het: haar hele lichaam dat zich om me heen samentrok, ritmisch, harder dan ik ooit had gevoeld. Haar kreet galmde door de slaapkamer. Het trok me mee over de rand. Ik kwam met een schok die door mijn hele ruggengraat ging, mijn gezicht in haar haar, mijn arm om haar heen geklemd.

Daarna lagen we doodstil. De kaars flakkerde. De regen tikte tegen het raam.

Heel voorzichtig trok ik me terug. Ze maakte een zacht geluidje, en ik vroeg meteen of het goed ging.

"Het gaat meer dan goed," zei ze. Ze draaide zich om, kroop tegen me aan en verborg haar gezicht in mijn borst. "Ik ben alleen een beetje… overweldigd. Op een goede manier."

Ik hield haar vast. Ik streek over haar haar, haar rug. Na een tijdje begon ze te lachen, eerst zacht, toen harder, tot ze schudde tegen me aan.

"Wat?" vroeg ik.

"Die kaars," hikte ze. "Je hebt echt een kaars aangestoken."

"Het was sfeer."

"Het was ontzettend lief." Ze keek naar me op, haar ogen nat van het lachen. "Dank je. Dat je zo geduldig was. Dat je het mij liet bepalen."

"Dank jij," zei ik. "Dat je het durfde te vragen."

We namen samen een douche, lang en heet, en daarna lagen we de rest van de middag op de bank onder een plaid met thee en een oude film. Ze lag met haar hoofd op mijn schoot. Af en toe keek ze naar me op en glimlachte ze, zonder iets te zeggen.

"Volgende keer," zei ze, toen de aftiteling liep, "doen we het weer op zondag."

"Met kaars?"

"Met kaars," zei ze. "Natuurlijk met kaars."