Ik had altijd mannen gekust.

Dat was het zinnetje dat ik in mijn hoofd herhaalde terwijl ik tegenover Sofie zat in haar keuken in De Pijp, handen om een mok thee die allang koud was geworden. Buiten regende het alsof Amsterdam iets goed te maken had. Binnen hing de geur van gember en natte jassen.

Sofie was mijn vriendin sinds de studie. Sofie met de korte krullen, de luide lach, de vriendinnen die soms bleven slapen en 's ochtends met doorwarde lippen koffie zetten. Ik had dat altijd gezien. Altijd bewonderd van een veilige afstand. Nooit gedacht dat die afstand ooit zou krimpen tot de breedte van een keukentafel.

"Je staart," zei ze zacht.

"Sorry."

"Niet sorry zeggen. Zeg wat je denkt."

Ik slikte. Mijn hart klopte zo hard dat ik bang was dat zij het kon horen. "Ik denk... dat ik wil weten hoe het is. Met jou. En dat ik doodsbang ben dat ik onze vriendschap verpest als ik het hardop zeg."

Sofie zette haar mok neer. Kwam om de tafel heen. Bleef vlak voor mijn stoel staan, dichtbij genoeg dat ik de thee op haar adem rook.

"Dan verpesten we hem niet," fluisterde ze. "Dan maken we hem groter. Als jij dat wilt. Echt wilt. Niet omdat je denkt dat het spannend klinkt."

"Ik wil het echt." Mijn stem trilde. "Ik lig er 's nachts van wakker. Van jouw mond. Van hoe je lacht. Van die ene keer dat je mijn hand vasthield in de bioscoop en ik dacht dat ik zou ontploffen."

Haar glimlach was traag en warm. "Fleur. Kom hier."

Ik stond op. Zij nam mijn gezicht tussen haar handen. En toen kuste ze me.

Haar mond smaakte naar thee. Zoet, gember, iets hards eronder dat puur Sofie was. Het was anders dan kussen met een man — zachter van huid, voorzichtiger in het begin, en tegelijk preciezer, alsof ze precies wist waar ik zou smelten. Ik opende mijn mond. Haar tong vond de mijne. Er ging iets door mijn knieën dat ik niet kende, een warmte die laag in mijn buik begon en omhoogkroop tot achter mijn ogen.

We kusten lang, daar in de keuken, tot ik haar trui vastgreep omdat ik anders zou wegzakken. Sofie lachte tegen mijn lippen.

"Bank," zei ze. "Of bed. Jij kiest."

"Bed. Alsjeblieft bed."

Haar slaapkamer was klein en vol boeken. Het bed had een groen dekbed. Ze deed het licht dimmen, niet uit — ze wilde me zien, zei ze, en ik haar. We gingen tegenover elkaar op het matras zitten. Zij trok haar trui uit. Ik volgde, trillend, en toen zaten we in onze bh's en voelde alles tegelijk te snel en veel te laat.

"Mag ik?" vroeg ze, vingers bij het sluitstuk van mijn bh.

"Ja."

Ze maakte hem los. Mijn borsten lagen bloot in de warme kamerlucht. Sofie keek, echt keek, en boog toen voorover om mijn tepel in haar mond te nemen. Ik hapte naar adem. Haar tong was nat en geduldig. Haar hand ondersteunde mijn andere borst, duim over de tepel, terwijl ze zoog en likte alsof ze de tijd had uitgevonden. Ik sloot mijn ogen, opende ze weer, wilde niks missen.

"Liever jij ook," bracht ik uit, en trok aan haar bh. Zij liet me. Haar borsten waren voller dan de mijne, tepels donkerder. Ik kuste ze onhandig eerst, toen zekerder, en voelde hoe zij haar hand in mijn haar legde en zacht "ja" zei.

We zakten achterover. Broeken en leggings verdwenen in een warme chaos van handen en gelach. Sofie bleef in een zwart slipje. Ik in een blauw. Zij streek met haar palm over de stof tussen mijn benen en vond me al doorweekt.

"Voor mij?" vroeg ze, bijna verwonderd.

"Al weken," bekende ik. "Elke keer dat je me een appje stuurde. Elke keer dat je mijn naam zei."

Ze kuste mijn buik. Schoof mijn slipje omlaag. Spreidde mijn dijen met een zachtheid die me bijna deed huilen, en toen lag haar mond op me.

Ik had gedacht dat ik wist hoe orale seks voelde. Ik had ongelijk gehad. Sofie likte me alsof ze een taal sprak die alleen wij tween kenden: langzaam eerst, brede streken over mijn schaamlippen, dan gerichter, tongpunt tegen mijn clitoris in een ritme dat me deed boogspannen. Haar handen hielden mijn heupen. Haar kreunen trilden tegen mijn huid. Ik greep het dekbed, toen haar krullen, en hoorde mezelf geluiden maken die ik niet herkende.

"Sofie — ik — fucking hell —"

Ze stopte niet. Twee vingers gleden in me, gebogen, zoekend, en vonden iets waardoor mijn rug van het bed kwam. De orgasm kwam als een golf die te groot was voor het kleine kamertje: wit, nat, mijn dijen trillend om haar hoofd, haar naam als een gebed tussen mijn tanden.

Ze kuste een weg omhoog over mijn buik, mijn borsten, mijn mond. Ik proefde mezelf op haar lippen. Het maakte me dol.

"Jij nu," hijgde ik. "Ik wil jou voelen. Leer me."

Sofie glimlachte, rolde op haar rug, en trok me mee. "Doe wat jij net voelde. En luister naar me. Ik zeg wel wanneer het goed is."

Ik kuste haar hals, haar borsten, de zachte lijn naar beneden. Haar slipje schoof ik weg met bevende vingers. Ze was glad en warm en ik ademde even tegen haar huid, verlegen, tot zij "kom, liefje" fluisterde en mijn laatste aarzeling brak.

Ik likte. Eerst te voorzichtig. Zij leidde me met een hand in mijn haar, met kleine geluiden, met "iets harder" en "daar, precies daar". Ik leerde snel. Haar smaak was anders dan de mijne, dieper, en ik werd er dronken van. Toen ik twee vingers in haar schoof, zo als zij bij mij had gedaan, boog ze omhoog en floot mijn naam. Ik zoog zacht aan haar clitoris, bewoog mijn vingers, en voelde hoe ze strakker werd, natter, hoe haar adem in snippers brak.

Ze kwam met haar hand over haar mond, alsof de buren het niet mochten horen, en ik bleef tot ze me lachend omhoogtrok in een kus die smaakte naar alles wat we net hadden gedaan.

We lagen daarna verstrengeld, benen door elkaar, zweet op onze slapen. De regen tikte nog steeds tegen het raam. Sofie streek over mijn rug alsof ze een kaart tekende.

"Eerste keer?" vroeg ze uiteindelijk.

"Met een vrouw. Ja."

"En?"

Ik zocht naar woorden die groot genoeg waren. Vond er geen. Kuste haar schouder in plaats daarvan. "Ik wil het opnieuw. En morgen. En... ik wil niet doen alsof dit een experiment was."

Haar ogen werden vochtig, maar ze lachte. "Goed. Want ik ook niet."

We praatten nog een uur in het halfdonker. Over mijn vorige vriendjes die nooit vroegen wat ík wilde. Over haar eerste vriendin op haar twintigste, en hoe anders dit voelde omdat ik haar al jaren kende als Sofie-van-de-studie, Sofie-van-de-bioscoop, Sofie die mijn geheimen al half bezat voordat ze mijn lichaam kende. Ze beloofde dat er geen haast was. Geen checklist. Alleen nieuwsgierigheid en toestemming, elke keer opnieuw.

Die nacht sliepen we naakt onder het groene dekbed. Ergens tegen drie uur werd ik wakker van haar hand tussen mijn benen, lui en vragend, en ik opende voor haar, kuste haar slapende mond wakker, en we namen elkaar opnieuw — langzamer, dieper, met minder woorden en meer zuchten. Zij ging bovenop, wreef haar natte schaamlippen tegen de mijne tot we allebei trilden, voorhoofden tegen elkaar, en samen over de rand gingen in een stilte die luider was dan geschreeuw.

Daarna lag ik met mijn oor op haar borst en luisterde naar haar hartslag tot die weer rustig werd. "Welkom," fluisterde ze in mijn haar, en ik begreep dat ze niet alleen dit bed bedoelde, maar deze kant van mezelf die ik zo lang op slot had gehouden.

's Ochtends rook de kamer naar seks en gemberthee die niemand had afgemaakt. Sofie zette verse koffie in haar onderbroek. Ik droeg haar T-shirt. We stonden samen voor de spiegel in de badkamer en lachten om onze warboel van krullen en lippenstiftvlekken op elkaars hals. Zij poetste haar tanden; ik stal een kus met munttandpasta ertussen. Het voelde gek genoeg huiselijker dan spannend — en juist dat maakte het intiemer.

Aan de keukentafel, waar alles begonnen was, pakte ze mijn hand en kuste mijn knokkels één voor één.

"Geen paniek vandaag," zei ze. "Geen grote labels als je die nog niet wilt. Alleen dit: je mag blijven ontbijten. En je mag vanavond terugkomen."

"Ik kom terug," zei ik, en meende elk woord.

Buiten was de regen gestopt. Amsterdam glinsterde. Ik liep later die ochtend naar de tram met natte haren en een mond die nog naar thee smaakte — naar háár thee — en voor het eerst in mijn leven voelde de stad niet te groot, maar precies groot genoeg voor een vrouw die eindelijk durfde te willen wat ze wilde.

Sofie. Mijn Sofie, als ze dat ook wilde worden.

En ergens onder mijn huid bleef haar tong branden, zacht en zeker, als een belofte die we allebei al hadden gehouden.