Hij vroeg het niet in bed, maar bij de afwas. Alsof dat het kleiner maakte. Ik zei dat ik erover na moest denken. Twee dagen later zei ik ja, onder voorwaarden: stoppen is stoppen, en geen haast.

Hij hield zich eraan. Te goed bijna. Ik moest zeggen dat hij verder mocht. Op mijn knieën, zijn hand in mijn haar, niet hard, alleen aanwezig. De eerste druk was een grens. Daarna een deuren die openging.

Het voelde voller dan ik had verwacht, niet slechter. Ik ademde zoals ik mezelf had voorgehouden en merkte dat het werkte. Hij prees me zacht, wat ik normaal niks vind, die avond wel.

Ik kwam met een vibrator die ik zelf aanhield, hij diep in me. Het was te veel en precies genoeg. Hij vroeg of hij mocht komen. Ik zei ja. Hij deed het met een zucht die ik in het kussen voelde.

Daarna thee, belachelijk huiselijk. Hij waste het speeltje af. Ik moest lachen. 'Romantisch,' zei ik. Hij knikte ernstig. We deden het een week later weer, met minder woorden.