De eerste keer was onhandig, de tweede te snel. De derde avond hadden we geduld gekocht in de vorm van tijd en een beter flesje. Zij ging op haar zij, ik achter haar, een been omhoog.

Ik werkte mezelf naar binnen met meer glijmiddel dan netjes leek. Zij gaf commentaar, droog, tot het commentaar wegstierf in iets anders. Haar hand zocht de mijne op haar buik.

Toen ik helemaal in haar zat, bleven we even zo. Alleen adem. Daarna een ritme dat bij haar paste, niet bij mijn haast. Ik voelde alles te goed. Ze duwde naar achteren als ze meer wilde, een duidelijke taal.

Ik likte mijn vingers en wreef haar van voren. Ze kwam met een geluid dat lager was dan anders. Ik hield het daarna niet meer. Kwam diep, te diep, en hoorde mezelf iets stoms zeggen. Zij lachte na.

In de douche waste ik haar rug. 'Derde keer,' zei ze. 'Zie je wel.' We sliepen vroeg. Mijn lichaam was moe op een tevreden manier.