De airco in het appartement deed het niet. We lagen naakt omdat kleren een belediging waren. Buiten 34 graden, binnen iets ergers. Haar huid plakte aan de mijne als we elkaar aanraakten, dus raakten we elkaar aan.

Op het laken, nat van ons allebei, ging ze bovenop. Langzaam, omdat sneller te warm was. Ik hield haar borsten vast, te glad van het zweet. Ze lachte, duwde haar haar achter haar oor, en bewoog toch iets sneller.

De ramen stonden open. Een straatmuzikant speelde twee straten verder iets met een gitaar. Wij hadden ons eigen ritme, slordig, kleverig, goed. Ik kwam te vroeg van de hitte en de visie van haar boven me. Zij maakte het af met mijn mond, zittend op mijn gezicht, tot haar dijen trilden.

We doucheten koud, samen, zonder opwinding, alleen om mens te blijven. Daarna ijs op het balkon, nog steeds naakt achter de waslijn.

's Nachts, iets koeler, deden we het nog een keer, langzamer, bijna lief. De stad zakte nooit helemaal in slaap. Wij ook niet.