Een uur in een Airbnb die niemand van ons tweeën ooit zou uitleggen. Twee sleutels, een code, een plant die plastic was. Zij kwam vijf minuten later, jas nog aan, en kuste me alsof de klok al liep.

We bleven half gekleed. Dat ging sneller. Haar kousen, mijn overhemd open, de rest in de weg en toch niet. Ik tilde haar op het aanrecht van de mini-keuken, te hoog, te koud, precies ongemakkelijk genoeg.

Ze leidde me naar binnen met haar hand. Ik neukte haar zo, haar hakken in mijn rug, tot het aanrecht te hard werd en we naar het bed gingen dat naar niemand rook. Daar ging het langzamer. Daar keek ze me aan.

'Niet verliefd worden,' zei ze, terwijl ik diep in haar zat. Ik knikte. We kwamen bijna tegelijk, wat het niet makkelijker maakte. Ze bleef een minuut liggen met haar gezicht in mijn hals.

Na achtenvijftig minuten stonden we op. Zij eerst. In de deuropening zei ze: 'Zelfde tijd over twee weken.' Ik deed de plant water, uit gewoonte, en merkte pas buiten dat hij nep was.